می دانم همه کائنات به چیزی دل بسته اند و تو خدای خوب انتهای دلبستگی هایی .نقطه ی پرگار آفرینش .جاده هموار سعادت از کوچه ی تو می گذرد .چه می گویم ؟تو انتهای سعادتی عین سعادت .فقط تنها مانده ام که چرا صبر تو خیلی زیاد است و یا اینکه ما عجول..
+
نوشته شده در دوشنبه هشتم تیر 1388ساعت 11:54 قبل از ظهر
  به قلم: ایمان
|