ديدگان پنهان مکن از من ، توخيره بنگرم ، اي گل ياسمنم!
مده آزار مرا ، طعنه مزن ، بي سپرم! ، اي گل ياسمنم!
نازک آراي تنت ، مي ربايد دلکم ، اي گل ياسمنم!
گيسوانت را مپوشان آبشارت صنمم ، اي گل ياسمنم!
وام دار رنگ چشمانت بود ، هر نفسم ، اي گل ياسمنم!
شرب عشقت را بنوشان تا سحر ، شهساغرم! ، اي گل ياسمنم!
خنده کن بر من دوباره غير از اين مي شکنم ، اي گل ياسمنم!
واژه
سر کن اين طوفان قهر و رحم کن قاصدکم ، اي گل ياسمنم!
چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای ...
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی...
محترم است.... و قابل احترام
حتی اگر من روزم و تو شب...من کویرم و تو باران...