زندگی را باور کن، همان گونه که هست ،

با همه ی دردها و رنج هایش ، با همه ی شادی ها و غم هایش ،

با همه ی سختی ها و غصه هایش ،

با همه ی دلفریبی هایش با همه ی شکست ها

و پیروزی هایش و با همه ی خاطرات تلخی ها و شیرینی هایش ،

و زندگی را دوست بدار و به سرنوشت ارزش ده .

در تمام مراحل زندگی امیدوار باش ،

و هرروز را با امید و ایمان به خداوند و فردایی بهتر به شب برسان.

اینگونه باش تا زندگی برایت سهل تر و زیباتر شود .

یقین داشته باش ، که از دید خداوند پنهان نخواهی ماند

پلکانی گذاشتم تا به خدا برسم.... اما نیمه ی راه افتادم

دوباره راهم را آغاز کردم.... باز افتادم

چند بار این کار را تکرار کردم اماافتادم

آخر فریاد زدم و گفتم:

خدایا من می خواهم به تو برسم چرا این چنین میکنی؟

خدا گفت می خواهم ببینم تا چه حد مرا دوست داری؟

گفتم: چگونه؟.... گفت: آنقدر تورا به زمین انداختم تا تو اعتراض کنی

و هر وقت تو این چنین کردی فهمیدم که تو همانقدر مرا دوست داری

گفتم: نه خدا اینگونه نیست...گفت هست

چون اگر مرا دوست داشتی هر چقدر هم می افتادی

باز به خاطر من و عشق من هیچ نمی گفتی

خدایا کمکم کن تا به تو برسم