ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم

خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم

غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم

دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو

آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه

بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو

ازاون كه عاشقــــت بود

بشنو اين التماسرو

گفتم : خیال وصلت گفتا : به خواب بینی

گفتم مثال رویت گفتا : در آب بینی

گفتم : بخواب دبدن زلفت چگونه باشد ؟

گفتا : که خویشتن را در پیچ و تاب بینی

گفتم : روی و مویت بنمای تا ببینم

گفتا : در دل شب چون آفتاب بینی

گفتم : رخ تو بینم گفتا : زهی تصور

گفتم : به خواب گفتم . گفتا بخواب بینی

دوباره طفل دل من بهانه ی تو گرفت

شبانه گریه کنان ٬ راه خانه ی تو گرفت

به هر گلی که نظر کرد عطر زلف تو خواست

ز برگ برگ درختان ٬ نشانه ی تو گرفت

لبم نشست به باغ لبت چو پروانه

مکید عطر لب و راه شانه ی تو گرفت

بگاه رفتن تو اشک من ز دیده چکید

لبم به نغمه ی غمگین ترانه ی تو گرفت

دمید در شب تنهائیم ستاره ی اشک

دوباره طفل دل من بهانه ی تو گرفت

زبانم را نمی فهمی ٬ نگاهم را نمی بینی

ز اشکم بی خبر ماندی و آهم را نمی بینی

سخنها خفته در چشمم ٬ نگاهم صد زبان دارد

سیه چشما ! مگر طرز نگاه من نمی بینی ؟

سیه مژگان من ! موی سپیدم را نگاهی کن

سپید اندام من ! روز سیاهم را نمی بینی

پریشانم ٬ دل مرگ آشنایم را نمی جویی

پشیمانم ٬ نگاه عذر خواهم را نمی بینی

گناهم چیست جز عشق تو ؟ روی از من چه می پوشی ؟

مگر ای ماه ! چشم بیگناهم را نمی بینی ؟

اسمان را چه بغض جدایی

یاد یه یار قدیمی

سوز یه ساز شکسته

قطره های باران را که شمرد

او که با تو او که بی تو همه جا یاد تو بود

او که هر جا رسید پر از سودای تو بود

و چه والا وچه شیدا عاشق عشق تو بود

من همانم او که همه جا ورد زبانش این بود

عشق دیوانگی است و من دیوانه وار عاشقم

و تردید های تلخ را به حقیقت می پذیرم و دم نمی زنم

و چه خوش بود که من عشق را با دست نوازشگر غم

لمس کن

و ندانم ان چیست و فقط لمس کنم

من دلم می ترسد از حکم غرور

و از همه باید ها و از همه بودنها می ترسد

من از عاشق بودن هم نیز می ترسم

من دلم میمیرد من دلم از این فاصله ها می ترسد

پرنده ای که مال تو نیست صد تا قفس هم بسازی بازم می میره

...........................................

گفتم خرابت می شوم

                                    گفتا تو ابادی مگر!

گفتم ندادی دل به من

                                   گفتا تو جان دادی مگر!

گفتم ز کویت می روم

                                   گفتا تو ازادی مگر!

گفتم فراموشم نکن

                                  گفتا تو در یادی مگر!

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند

فرشته پری به شاعر داد

و شاعر شعری به فرشته

شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت

و شعرهایش بوی آسمان گرفت

و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد

و دهانش مزه عشق گرفت

خدا گفت:دیگر تمام شد

دیگر زندگی برای هر دویتان دشوار می شود

زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود زمین برایش کوچک است

و فرشته ای که مزه عشق را بچشد آسمان برایش تنگ است...