عمده آدمها. حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

2. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند

مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند. بی شخصیت‌اند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌اشان یکی است.

3. آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند

آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.

4. آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هستند

شگفت انگیز ترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم. اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم. باز می‌شناسیم. می فهمیم که آنان چه بودند. چه می گفتند و چه می خواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم . هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند. اختیار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

گفتنی ها را گفتم تا بیائی...

                      دیگر  سکوت خواهم کرد.....

                                   شایدکه خدا برایت بگوید 

تو در آنسوی کوچه و من در این سوی کوچه

من هستم و تو ...

                  زیر باران و نور سردر خانه های همسایه

من هستم و تو...

                  بدون هیچ داروغه ای

تابی به موهای شرابی شده ات میدهی

و پاورچین پاورچین قامت خود را به موج میسپاری

                                        می رقصی و می آئی...

و من برای تو می خوانم:

                           باز باران...

                                         با ترانه...

از پس افقهای دور سواری می اید از جنس نور     

 و در نگاهش مهربانی موج می زند    

  در نگاهش مهربانی موج می زند 

 گرمی دستان پر محبتش را بر قلب سرد و خشکیده ام احساس می کنم  که احیا گر ان است

از وجودش بوی دریا می اید خوب میدانم نامش برایم ایمان به زندگی هست

 و یادش التیام بخش دردهایم التیام بخش درد.............

من و ...

شب و ...

هوای تو ....

تو

دردهاي دل خسته ام چه ميداني ؟

زپاي کنج قفس بسته ام چه ميداني ؟

چه روزهاي قشنگي است بي تو سر کردن

از اين تظاهر پيوسته ام چه ميداني ؟

به نام تک نوازنده گیتار عشق

                  به شب های خیال انگیز مهتاب
 
              به تصویر سفید ماه بر آب 
    
          به ابرویی که چون زنجیر داری
 
       به گیسویی که چون شمشیر داری

     به آهنگ دل دیوانه خود
  
    به غم هایی که دارم در جدایی

  اگر روزی به دیدارم نییایی

 زغم میمیرم از درد 
    

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد
سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشم
به کدام دوست گویم که محل راز باشد

آنها عاشقانه يکديگر را دوست داشتند.

زن جوان: يواش تر برو، من مي ترسم.

مرد جوان: نه، اينجوري خيلي بهتره.

زن جوان: خواهش ميکنم ، من خيلي مي ترسم.

مرد جوان: خوب، اما اول بايد بگي که دوستم داري.

زن جوان: دوستت دارم، حالا ميشه يواش تر بروني.

مرد جوان: منو محکم بگير.

زن جوان: خوب حالا ميشه يواش تر بري.

و روي سر خودت بذاري، آخه نميتونم راحت برونم، اذيتم ميکنه.

روز بعد واقعه اي در روزنامه ثبت شده بود.

برخورد موتور سيکلت با ساختمان حادثه آفريد 

 يکي از دو سرنشين زنده ماند و ديگري درگذشت.

مرد جوان از خالي شدن ترمز آگاهي يافته بود.

 و خودش رفت تا او زنده بماند.

وقتی جان پناهی نیست

   و نجابت حنجره

آواز نتوانستن را میبلعد

اشک فریاد رسی میشود

و بغض پناهگاهی شیشه ای

که به اندک تلنگری بر سر اوار میشود

از كفر من تا دين تو راهي به جز ترديد نيست

دلخوش به فانوسم نكن اين جا مگر خورشيد نيست؟

با حس ويراني بيا تا بشكند ديوار من

چيزي نگفتن بهتراز تكرار طوطي وار من

بي جستجو ايمان ما از جنس عادت مي شود

حتي عبادت بي عمل وهم سعادت ميشود

با عشق، آن سوي خطر جايي براي ترس نيست

در انتهاي موعظه ديگر مجال درس نيست

كافر اگر عاشق شود بي پرده مومن مي شود

چيزي شبيه معجزه با عشق ممكن ميشود

خداوندا

تو مي داني كه انسان بودن و ماندن در اين دنيا

چه دشوار است

چه رنجي مي كشد آنكس كه انسان است

و

از احساس سرشار است

اين يک داستان واقعي است که در ژاپن اتفاق افتاده.

شخصي ديوار خانه اش را براي نوسازي خراب مي کرد

(خانه هاي ژاپني داراي فضايي خالي بين ديوارهاي چوبي هستند)

 اين شخص در حين خراب کردن ديوار در بين آن مارمولکي را ديد که ميخي از بيرون دیوار به پايش فرو رفته بود

دلش سوخت و يک لحظه کنجکاو شد . وقتي ميخ را بررسي کرد متعجب شد ؛ اين ميخ ده سال پيش ، هنگام ساختن خانه کوبيده شده بود !!!

چه اتفاقي افتاده؟

در يک قسمت تاريک ، بدون حرکت ، مارمولک ده سال در چنين موقعيتي زنده مانده ؟!!!؟

چنين چيزي امکان ندارد و غير قابل تصور است !!!

متحير از اين مساله کارش را تعطيل کرده و مارمولک را مشاهده کرد.

مرد ژاپنی با خود میگفت : مارمولک در اين مدت چکار مي کرده؟ چگونه و چي مي خورده؟

همانطور که به مارمولک نگاه مي کرد يکدفعه مارمولکي ديگر، با غذايي در دهانش ظاهر شد !!!

مرد شديدا منقلب شد

در ذهن خود اینگونه تصور کرد :

ده سال مراقبت

چه عشقي!

چه عشق قشنگي!!!

اگر موجود به اين کوچکي بتواند عشقی به اين بزرگي داشته باشد پس تصور کنيد ما تا چه حد مي توانيم عاشق شويم.

دلتنگی هایم را با کدام

با کدام قایق خیالی

روانه ی دل دریاهیت کنم؟

تا بدانی

.

.

.

دلتنگتم!!!

وقتی نباشی انگار که هستم و گویا که نیستم

روزی که رفتی من با تمام وجودم گریستم

خداحافظی کردی یک جوری که انگار دیگه بر نمی گردی

اشکات شده بود سیل یه جوری

 که انگار  سرا پا همه دردی دیگه بر نمی گردی

بار غم رو شونه بردمش تا خونه

جای خالیتو دیدم اشکام شد رونه

به جز عطر خیالت نبود از تو نشونه

می دونم که پس از تو تنها می مونم

ولی احساس من عاشق ترینه

می گه اون هنوز عاشق ترینه...

خواب دیدم در خواب با خدا  گفتگویی داشتم

خدا گفت:

پس میخواهی با من گفتگو کنی؟؟

گفتم: اگر وقت داشته باشید!

خدا لبخند زد.

چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب میکند؟؟

خدا پاسخ داد

ادامه مطالب

دلهای پاک هرگز خطا نمیکنند. سادگی میکنند  و سادگی پاکترین خطای دنیاست

نیم شب صورت خود رو به خدا خواهم کرد

از خدا خواهش دیدار تو را خواهم کرد

تا که جان دارم و از سینه نفس میاد

به توو عشق تو ای دوست وفا خواهم کرد

درويشي به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود .

پس از اندك زماني داد شيطان در مي آيد و رو به فرشتگان مي كند و مي گويد :

 جاسوس مي فرستيد به جهنم!؟

از روزي كه اين ادم به جهنم آمده مدام در جهنم  گفتگو و بحث است و

جهنميان را هدايت مي كند و...

حال سخن درويشي كه به جهنم رفته بود اين چنين است:

با چنان عشقي

 زندگي كن كه حتي بنا به تصادف اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را

به بهشت باز گرداند

انسانها همانند رودخانه اند هر چه عمیق تر باشند ارام ترند

صد سال بعد از مرگ من گر بشگافی قبر من خواهی شنید از قلب من دوستت دارم دوست من

میدونی دلیل کسوف وخسوف چیه ؟چون خورشید وماه واسه دیدنت دعوا میکنن

زندگی شهد گلی است که زنبورعسل ان را خواهد خورد هر چه میماندعسل خاطره هاست

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی باقلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

میگویند شقایق ها نمیمیرند *بس تورادوست دارم تا مرگ شقایق ها